|
019 - zaterdag 5 mei 2001 0:13 |
|
|
|
|
Saturday 05 May 2001 |
zaterdag 5 mei 2001 0:13 Hallo, Lag ik gisteren net lekker in mn bedje, gaat de telefoon. Rara wie zou dat nou zijn ?? Juist, Hans. Hij had me een hoop te vertellen. Leuke dingen, positieve dingen en minder positieve dingen. Waar zal ik beginnen? Laat ik het minst positieve maar doen, en dan opbouwend naar een climax toewerken, hahaha Oké, oké, ik kraam weer onzin uit, laat ik maar gewoon gaan beginnen. Hans heeft röntgenfoto's gezien van zijn oude longen en zijn nieuwe longen. Daarop was te zien dat de oude helemaal 'uitgelubberd' waren. Hans dacht eerst dat zijn nieuwe longen te klein waren, maar zo horen ze juist. Bij zijn oude longen was door zijn ziekte alle rek verdwenen en daarom functioneerde ze ook niet goed meer. De laatste foto's van zijn nieuwe longen tonen enige verbetering. Vandaag zijn als het goed is weer foto's genomen en maandag zullen er ook weer foto's worden genomen. Als die van maandag nog steeds die verbetering aantonen, valt er ook daadwerkelijk te spreken over een verbetering. Ondanks dat de foto's verbetering aantonen, heeft Hans het nog vaak benauwd. Dit is opzich een beetje vreemd verhaal, want met zijn oude longen had hij minder lucht en had hij het eigenlijk altijd veel benauwder. Maar daar waren hij en zijn longen/lichaam zo aan gewend dat dit niet meer opviel. Door zijn nieuwe longen valt de benauwdheid opeens weer op, terwijl hij het eigenlijk minder benauwd heeft. Hans heeft ook nog veel moeite met ademen zonder erbij na te denken. Zo lukt eten en ademen helaas nog niet. Hans gaat dan hyperventileren. Om deze reden krijgt hij nu weer zijn oud vertrouwde sonde-voeding. Volgens de artsen komt dit vaker voor en zal dit zich in de loop van de tijd vanzelf herstellen. Hans vertelde ook, dat zijn toestand erg varieert. Het ene moment voelt hij zich zeer goed en het ander moment weer niet. Hij slaapt erg veel en tussen het slapen door wordt hij bezig gehouden met onderzoeken, foto's en ga zo maar door. Ook heeft hij nog steeds veel pijn, daarom hebben ze hem gisteren helemaal plat gespoten (voor zover dat mogelijk was om zijn long-functies niet te dwarsbomen) en hij kan soms de pijnen of gevoelens niet thuis brengen. Soms denkt hij dat hij slijm in zijn longen heeft maar dan voelt hij eigenlijk zijn hechtingen of andersom Ook zal een maatschappelijk werker zich binnenkort over Hans gaan ontfermen, want het blijkt dat Hans een trauma heeft opgelopen van de Intensive Care. Ook dit is een normale reactie volgens de artsen. En er is natuurlijk ook wat bij voor te stellen, twee weken op een IC is niet niks. 24 per dag kunstlicht en herrie om je heen en dan ook nog is zo'n ingrijpende operatie. Gelukkig is Hans heel blij met de mooie kamer waar hij nu op ligt. Ook heeft hij geen klagen over het personeel. Hij is zeer tevreden over de artsen en de verpleging. Vele van ons weten dat kritisch als Hans is, hij dit niet snel zegt. Zoals jullie weten, liep Hans het laatste jaar vrijwel constant met zuurstof-flessen bij zich. Ook nu krijgt hij nog pure zuurstof toegediend, maar dat gaat al een stuk beter dan thuis. Thuis had hij altijd 5 liter (per uur, per kilogram, per.....???...) en in het ziekenhuis heeft hij nu op 4 liter. Nou is op een gegeven moment zijn zuurstof gehalte in zijn bloed aan het dalen geweest. Leken als wij zijn, verwachten we dan dat 'ze' de zuurstof toevoer opvoeren. Maar niets is minder waar, hij krijgt nu nog maar 1 liter. Waarom ? Door de grote toevoer van pure zuurstof waren zijn nieuwe longen een beetje lui aan het worden. Door het afknijpen van de zuurstof toevoer, moesten de longen opeens weer aan het werk, en wat blijkt, het zuurstof gehalte in zijn bloed is weer zoals het zijn moet. Hans heeft gister met veel moeite alle email (van de eerste zending) doorgelezen en vindt alle reactie echt heeeeeeel gaaf. Ook hang zijn kamer al redelijk vol met alle kaartjes. Namens Hans (en ook namens mij) ontzettend bedankt. Zoals ik al verteld heb, zit bezoek er nog even niet in, omdat ze Hans zo weinig mogelijk aan bacteriën willen blootstellen. Ook het bellen staat nog op een erg laag pitje. Hans is zo ontzettend moe en slaapt zoveel tussen de onderzoeken door, dat hij er nog geen energie voor heeft. Overigens is Hans' vader nu in discussie met de ziekenhuis directie over het belachelijke telefoontarief van 1 cent per seconde (!!) Tot zover, ik zeg niet tot morgen, maar wel tot zeer binnenkort, Mike
|