| 023 - dinsdag 22 mei 2001 18:59 |
| Tuesday 22 May 2001 | |
|
dinsdag 22 mei 2001 18:59 Hallo allemaal, Ik had al eerder willen mailen, maar de weekend drukte stond mij dat niet toe. Gisteren liet mijn internet verbinding het afweten. Dus door samenloop van omstandigheden kan ik nu pas emailen. Mijn excuus. Wat is er loos.... Eigenlijk niet zoveel. Ik heb geen bericht meer mogen ontvangen van Hans' ouders. En ook de uitslag van de broncho-scopie is nog niet binnen. Wel ben ik afgelopen weekend nog even gebeld door Hans zelf. Volgens hem wordt de uitslag van de broncho-scopie pas na een dag of zes bekend. De vloeistof die de artsen in zijn longen hebben gebracht wordt namelijk op kweek gezet. Dus de uitslag zal niet lang meer op zich laten wachten. Wel konden de artsen vertellen dat de inwendige littekens er goed uitzagen Verder is Hans voor een groot deel van zijn pijnstillers af. Verlost kan je het niet noemen, want hij heeft hierdoor natuurlijk wel meer pijn. Een van de redenen hiervoor is, om te kijken of de pijnstillers geen eventuele koorts onderdrukken. Deze koorts zou een symptoom voor afstoting kunnen zijn. Gelukkig is hier geen sprake van. Wat minder gelukkig is, dat Hans vrijwel zeker verder zal moeten leven met suikerziekte. Vlak voor het weekend voelde Hans zich niet zo best. Om elf uur 's avond zag de verpleging pas dat zijn suikerspiegel op 2 stond. Dit schijn erg laag te zijn. Een normaal mens zou hiervan bijna in coma moeten raken. Al met al niet zo ernstig, maar een tikkeltje onoplettend van de verpleging. Verder heeft Hans nog een aangepaste versie van de shuttle-test gedaan. Ook wel bekend als de pieper-test. Kennen jullie het nog van school tijd ? Die test bij gymnastiek dat je van de ene muur naar de andere muur moest rennen en daar moest zijn voor dat je het piepje hoorde. Deze piepjes volgen elkaar steeds sneller op. Hans scoorde 18. Wat ons natuurlijk niet zoveel zegt, omdat het een aangepaste versie is, maar wat volgens de fysiotherapeut wel goed was. Wel, dat was het ongeveer. Hopelijk tot binnenkort, Mike |